Ni se os ocurra llamar a Teleurge. Cobran 104 euros por 20 minutos de trabajo. Y no era urgente, que llegaron un día tarde.

Fusión ou peche?

Comezaba o verán cando alguén me parou na rúa para advertirme de que Galicia estaba a quedar fóra do proceso de fusión das caixas que se iniciaba no resto do Estado. Estamos xa metidos no outono e, transcorridos máis de catro meses, é o momento de que o presidente Feijóo aborde a decisión económica se cadra máis trascendente dos últimos anos. A estas alturas do debate, o titular da Xunta xa ten os datos económicos, xa se entrevistou cos máximos responsables de Caixa Galicia e Caixanova e xa tivo oportunidade de contrastar co Banco de España as diferentes opcións abertas. Neste tempo, mudaron certas cousas. Ese 'escenario' de "seguir como hasta ahora" que estudaba o goberno galego xa desapareceu. A posibilidade da 'non fusión' pasa por alianzas foráneas que cuestionan gravemente a galeguidade das nosas caixas. O que non mudou foi o rexeitamento claro do presidente de Caixanova, Julio Fernández Gayoso, a un proceso de fusión con Caixa Galicia no que semellan ter máis peso os personalismos e os localismos ós que aludiu a conselleira de Facenda na súa comparecencia parlamentaria. Por iso -porque non só contan as cuestións económicas- o presidente Feijóo non pode eludir o debate con ese argumento de que non se pode adoptar unha posición sen coñecer tódolos datos económicos das caixas. Ese 'secuestro' do debate deixa en mans de técnicos e economistas unha decisión que afecta ó futuro de Galicia. Non só é economía. Tamén é unha cuestión política: queremos ou non unha ferramenta financeira que apoie as accións estratéxicas para o desenvolvemento económico do país. Se pesa a política, a aposta debería ser a fusión. Porque, como di a miña xefa, Galicia sempre sae perdendo coas decisións 'técnicas'. Porque, como repliquei, se Galicia fose unha empresa, a única medida sensata sería o seu peche.

No te la pierdas!

Tiramisú de limón. Vídeo oficial.

Aquí está!

Tiramisú de limón

CLR entrevista esta noite a Carlos Marcos no Foro Aberto da TVG. Estou convencido de que manterá a liña dura que experimentou con Callón.

¿Dónde está el cabecero?

Como diría el otro, estamos trabajando en ello. ¡Vaya forma de celebrar las 500 entradas!

A este paso, al pirata detenido le van a conceder la prejubilación.

Quién fuera... Silvio Rodríguez!

La vida podía ser maravillosa

Pues sí, con Andrés Montes la vida podía ser maravillosa. El baloncesto era maravilloso con él porque cada palabra suya estaba inundada de emoción, por mucho que se empeñase en decir que el balón lo había pasado Mr. Catering cuando Calderón le acompañaba en la retransmisión. Andrés Montes puso pasión en lo que hizo, huyó de ortodoxias y trazó un estilo propio que recorrió calles y plazas y que a nadie dejó indiferente. Lo amabas o lo odiabas. Con él no había término medio. Él era diferente. Montes se une a la escueta lista de comunicadores que nos hacen vibrar con el deporte de la canasta, que han hecho algo por el baloncesto; pero, sobre todo, Montes quedará fijado en nuestra memoria como ese loco bajito y morenito, de gafas redondas y pajarita, que un día nos enseñó que la vida puede ser maravillosa.

Santorini

Que lonxe quedan xa o paseos por Santorini, coa cámara nunha man e ela na outra... Mañá toca volver ó traballo.

Atenas